BASKOWIE: OJCZYZNA I WOLNOŚĆ

Dodane przez admin dnia 02/22/2013 w kategorii Ciekawe artykuły, Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Wchodzą. Młodzi, nieporządnie ubrani, uśmiechnięci. Na ostatni przed wyborami do parlamentu Kraju Basków wiec w robotniczej dzielnicy Bilbao Barakaldo przybyli nowi przywódcy narodowej lewicy. […] Ludzie wstają, pięści w górze, brawa. – Naszym celem jest obalić ucisk narodowy. Musimy zwrócić kraj Baskom! Po to, by zbudować nowe społeczeństwo! Musimy zwrócić kraj uciśnionym, robotnikom, bezrobotnym, homoseksualistom i kobietom. […] Musimy bronić obiektywnych interesów narodu, walczyć o swobodę seksualną z perspektywy klasowej i narodowej! Jesteśmy nie tylko najstarszym, ale i najbardziej postępowym narodem Europy! […] Uczcijmy sztandar narodowy! Ikurrina – woła młodzieniec z kolczykiem w uchu”. To fragment reportażu „Niech żyje ETA!” z Gazety Wyborczej. Rewolucyjny nacjonalizm baskijski to fenomen trudny do zrozumienia dla Polaka. Spróbujmy go przybliżyć.

Ruch baskijski przeszedł charakterystyczną ewolucję, w której wyróżnić możemy trzy fazy. Początkowo miał charakter wybitnie konserwatywny – szło o zachowanie swej pradawnej kultury, języka, zwyczajów. Później Baskowie doszli do wniosku, że dla utrzymania tożsamości i zapewnienia swobodnego rozwoju kulturowego niezbędna jest polityczna autonomia a najlepiej własne suwerenne państwo narodowe. Wreszcie baskijscy nacjonaliści uznali, że narodowe wyzwolenie Kraju Basków jest niepełne lub wręcz niemożliwe bez społecznego wyzwolenia ludu baskijskiego.

Czytaj wiecej »

Syryjska Partia Socjal-Nacjonalistyczna – chrześcijański sojusznik Syrii w Libanie

Dodane przez admin dnia 02/10/2013 w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Samuel Huntington narzucił światu optykę nakazującą postrzegać konflikty przez pryzmat „zderzenia cywilizacji”. W rzeczywistości jest to uproszczenie, które uniemożliwia nam zrozumienie choćby zawiłości konfliktu bliskowschodniego, gdzie linie podziału biegną nieraz w poprzek wspólnot wyznaniowych.

Liban jest najwyrazistszym przykładem religijnej i etnicznej mozaiki tworzącej Bliski Wschód. U progu niepodległości, w 1932 r. największą grupę stanowili maronici (29 %), zamieszkujący północną i centralną część Libanu Górskiego i wschodni Bejrut. Za nimi uplasowali się sunnici (23 %) z nadmorskich miast Bejrutu, Trypolisu i Sydonu. Wiejska społeczność szyicka (20 %) zajmowała południe kraju i północną część doliny Bekaa. Dziesięcioprocentowa mniejszość prawosławna skupiała się głównie w nadbrzeżnych miastach; istotną rolę odgrywali też prawosławni w Kura na północy. Druzowie (7 proc.) tworzyli enklawę w górach Shouf (południowa część Górskiego Libanu) podczas gdy grekokatolicy (6 %) byli skoncentrowani w Bejrucie i Zahle. Z pozostałych 5 procent najliczniejszą grupę stanowili Ormianie[1].
Czytaj wiecej »

POSSE COMITATUS: KONSERWATYWNI ANARCHIŚCI AMERYKI

Dodane przez admin dnia 02/05/2013 w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Amerykańska tradycja polityczna jest na wskroś indywidualistyczna – tu wolne jednostki dobrowolnie łączyły się w społeczności, wybierały spośród siebie funkcyjnych (szeryfów, sędziów, ba, nawet pastorów) i opodatkowywały się na rzecz wspólnych celów. Tak zorganizowane miało być życie społeczne na wszystkich szczeblach „Zjednoczonych Państw Ameryki” (United States of America): w hrabstwie (county), w stanie i w całej federacji – państwo miało być zredukowane do najniezbędniejszego minimum.

Rozwój kapitalizmu korporacyjnego (lub, jak określają to libertarianie, „socjalizmu”) przyniósł jednak alienację władzy, centralizację i biurokratyzację aparatu państwowego, wreszcie wzrost świadczeń podatkowych. Ewolucja ustrojowa USA wywołała oczywiście opór elementów konserwatywnych. Najostrzej zareagowali farmerzy Środkowego Zachodu: najmocniej przywiązani do tradycyjnych wartości i najdotkliwiej odczuwający fiskalny ucisk państwa. Rodzi się potężny ruch protestu przeciwko podatkom, skupiający dziesiątki grup (wśród nich takie jak jednoosobowa ponoć Farmers Liberation Army w stanie Kansas). Radykalne skrzydło tego ruchu stanowili Posse Comitatus, przez organ lewicowych anarchistów amerykańskich „Love & Rage” zaklasyfikowani jako „anarchiści prawicy…”

Posse Comitatus to w wolnym tłumaczeniu Pospolite Ruszenie – tak nazywano „grupę ludzi podlegających obowiązkowi stawiennictwa na wezwanie szeryfa dla utrzymania spokoju publicznego”. Ruch ten narodził się w 1969 r. w Portland w stanie Oregon, zorganizowany przez Henry’ego L. Beacha. Od początku lat 70. Beach propaguje idee Posse wysyłając swoje broszury do szeryfów, gubernatorów i członków władz stanowych.

Czytaj wiecej »

Combat 18 – terroryści czy chuligani?

Dodane przez admin dnia w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

„Combat 18 – sama nazwa budzi strach i nienawiść w szeregach tak lewackich jak i tak zwanych ‘nacjonalistycznych’” – tak reklamują się polscy neonaziści na swej stronie in-ternetowej . I rzeczywiście, media nadają C18 wymiar bez mała demoniczny. Oto typowy przykład: „W 1999 r. ludzie C18 po raz pierwszy podłożyli bombę – w zamieszkanej przez imigrantów londyńskiej dzielnicy Brixton. […] Sprawcą okazał się 22-letni David Copeland z Combat 18. Odsiaduje dożywotnie więzienie. Słynny stał się też rajd komanda Combat 18 sprzed trzech lat. Kilku terrorystów załadowało samochód bronią i narzędziami tortur, po czym ruszyło przez południowo-zachodni Londyn na poszukiwanie kolorowego, którego mo-gliby porwać i zamęczyć” . Warto więc przyjrzeć się grupie, w której, jak w soczewce, styka-ją się faszyści i antyfaszyści, satanizm i wojujący islam, tajne służby i kryminalny półświatek, a nawet autentyczni ulsterscy terroryści.

Combat 18 powstał na styku politycznych ugrupowań skrajnej prawicy oraz młodzie-żowych subkultur skinheads i casuals . Rasizm towarzyszy młodzieżowym subkulturom od początku. Biała młodzież ze środowisk robotniczych pierwsza stanęła w obliczu konfrontacji z imigrantami, rywalizując ze swoimi kolorowymi rówieśnikami o hegemonię na ulicy i… dziewczyny. Już w 1958 r. doszło do fali rozruchów rasowych, w których prym wiedli tzw. teddy boys. W 1969 r. wyłoniła się nowa subkultura – „agresywnie proletariaccy, purytańscy i szowinistyczni” skinheads. Paradoksalnie skinheadów inspirowała kultura jamajskich rude boys, z którymi tworzyli sojusz skierowany przeciw homoseksualistom, hippiesom i Azjatom (tzw. Paki-bashing). Gdy jednak wśród czarnych imigrantów zwyciężył ekskluzywny rasowo rastafarianizm sojusz pękł i latem 1972 r. skinheadzi włączyli się w ataki na imigrantów w Toxteth .

Czytaj wiecej »

Wzloty i upadek Rote Armee Fraktion (RAF)

Dodane przez admin dnia 03/30/2012 w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Niewątpliwie najsłynniejszą grupą terrorystów skrajnej lewicy jest zachodnioniemiecka Frakcja Czerwonej Armii. Jej sława przyćmiła dokonania Czerwonych Brygad: choć włoska partyzantka miejska miała niewątpliwie szerszy zasięg, to symbolem tej generacji lewackich straceńców stały się postacie Andreasa Baadera i Ulryki Meinhof. To też paradoks, gdyż RAF najskuteczniejszą była w czasach, gdy oboje pierwsi przywódcy byli już uwięzieni.

Ale rozgłos RAF nie wynika wyłącznie ze spektakularności jej akcji, które przyciągały uwagę mediów (w odróżnieniu od „pełzającego terroryzmu” włoskiego). Frakcja Czerwonej Armii zasługuje na naszą uwagę dlatego, że jest modelowym przykładem ultralewicowego terroryzmu drugiej połowy XX wieku. W historii Grupy Baader-Meinhof najdokładniej odzwierciedlają się prawidłowości tego ruchu.

Przyjrzyjmy się im.

Czytaj wiecej »

Polityzacja i demilitaryzacja Hamasu

Dodane przez admin dnia 12/21/2006 w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Polityzacja i demilitaryzacja Hamasu
Nowe oblicze Islamskiego Ruchu Oporu
Konsekwencje zwycięskich wyborów parlamentarnych 2006 r.

25 stycznia 2006 roku organizacja uznawana m.in. przez USA, UE i większość cywilizowanego świata za terrorystyczną wygrała wybory parlamentarne zdobywając 76 mandatów w 132-osobowym parlamencie Autonomii Palestyńskiej. Kuriozalnym pozostaje fakt, że ani przemoc, ani liczba ofiar (szacuje się, że od początku istnienia tej organizacji w przeprowadzonych przez nią zamachach zginęły 603 osoby, a 2906 zostało rannych) ani ostrzeżenia przed wprowadzeniem autorytarnych rządów sakralnych nie powstrzymały Islamskiego Ruchu Oporu przed odniesieniem pierwszego historycznego zwycięstwa w oficjalnych wyborach parlamentarnych nadzorowanych przez zagranicznych obserwatorów. Nie sprawdziły się obawy analityków i obserwatorów sceny politycznej, że Hamas ulegnie dalszej radykalizacji, że będzie chciał wzmocnić Brygady Al-Kassama, że będzie blisko współpracował z Syrią i Iranem przeciwko Izraelowi, że wzrośnie liczba zamachów terrorystycznych. Wręcz przeciwnie. Mimo deklaracji przewodniczącego biura politycznego Hamasu Chaleda Maszala o odmowie uznania państwa Izrael krótko po zwycięskich wyborach nie można odmówić obecnemu rządowi Autonomii Palestyńskiej starań, jakie podejmuje on dla uzyskania kompromisu tak na własnej scenie politycznej[1] , jak również w dialogu z Izraelem [2] i społecznością międzynarodową.
Czytaj wiecej »

Struktura Al-Kaidy

Dodane przez admin dnia 05/21/2006 w kategorii Organizacje terrorystyczne | Komentarze

Al-Kaida z arabskiego dosłownie baza, transkrypowana także jako Al-Qaida, al-Quaeda, al-Qaeda jest międzynarodową organizacją terrorystyczną o zasięgu światowym.

Trzeba pamiętać, iż Al-Qaida nie jest jednolitą organizacja działająca w obrębie danego państwa, lecz jest to koalicja ekstremistycznych ugrupowań islamskich, która skupia terrorystów różnych narodowości gotowych realizować jeden, wspólny cel. Szacuje się, że liczba członków Al-Qaidy to ok.50,000 osób. Organizacja reprezentuje silnie antyzachodnie poglądy i uważa Stany Zjednoczone Ameryki za głównego wroga islamu. Struktura Al-Qaidy posiada cechy charakterystyczne dla grup reprezentujących współczesny terroryzm międzynarodowy. Istotna cechą takich grup jest luźna, zdecentralizowana struktura, która utrudnia wykrycie oraz zniszczenie organizacji w momencie rozbicia jakiejkolwiek komórki. Na podstawie informacji Dżamala Ahmeda al-Fadla i innych informatorów można przedstawić strukturę organizacji. Czytaj wiecej »