ANDRZEJ MROCZEK
W dniu 16 maja 2003 roku w Casablance w Maroko nastąpiło 5 eksplozji urządzeń wybuchowych rozmieszczonych w różnych częściach miasta. Wybuchy nastąpiły w krótkim odstępie czasowym między 21.40 a 22.15 na obszarze 4 km kwadratowych.
Mapka przedstawiająca umiejscowienie wybuchów
Pierwsza detonacja miała miejsce na terenie placu znanego i często odwiedzanego klubu towarzyskiego Casa de Espana. Na teren ten weszło trzech terrorystów, którzy usiedli w różnych miejscach i jednocześnie odpalili urządzenia wybuchowe, przymocowane taśmami do ciała.
Zniszczona restauracja Casa de Espana /Fot. materialy pokonferencyjne
Drugi wybuch miał miejsce w Hotelu Farah - w dzielnicy rozrywkowej. Dwóch terrorystów samobójców podeszło do głównego wejścia do hotelu i odpaliło urządzenia wybuchowe.
Hotel Farah zniszczony po wybuchu /Fot. materiały pokonferencyjne
Trzeci zamach miał miejsce przed restauracja Positano na środku jezdni naprzeciwko wejścia do restauracji położonej obok konsulatu Belgii. Dwóch terrorystów samobójców równocześnie odpaliło urządzenia wybuchowe.
Czwarty zamach miał miejsce w Centrum Zjednoczenia Żydowskiego, które jest miejscem spotkań towarzyskich społeczności żydowskiej. Dwóch terrorystów samobójców odpaliło jednocześnie ładunki wybuchowe. Wybuch spowodował znaczne uszkodzenia w budynku.
Piąty, ostatni zamach, miał miejsce w pobliżu cmentarza żydowskiego, gdzie terrorysta samobójca odpalił swój ładunek. Oprócz terrorysty nikt nie zginął, a w pozostałych zamachach zginęło 41 osób i 100 zostało rannych.
Zamachowcami samobójcami byli mężczyźni pomiędzy 22 a 31 rokiem życia, którzy w dokonanych zamachach użyli materiału wybuchowego TATP. Za zamachy odpowiedzialna była muzułmańska ekstremistyczna grupa z Maroko Salafist Jihad. Pomiędzy 16 majem a połową czerwca 2003 roku władze Maroka dokonały 700 aresztowań. Wśród nich byli członkowie innych grup terrorystycznych planujących zamachy z użyciem materiałów wybuchowych. Z aresztowanych, cztery osoby zostały skazane na karę śmierci, a 100 osób na karę wieloletniego więzienia.
Opracowano na podstawie notatek i materiałów pokonferencyjnych z międzynarodowego sympozjum Służb Policyjnych, Bad Kissingen,październik 2003 r., zorganizowanego przez niemieckie BKA.
 |
| Autor z wykształcenia cywilnego jest pedagogiem o specjalności Edukacja dla Stanów Nadzwyczajnych i Kryzysowych oraz absolwentem studium podyplomowego Problematyki Zorganizowanej Przestępczości i Terroryzmu na Wydziale Prawa i Administracji UW. Ukończył szereg specjalistycznych kursów min.: Identyfikacji Broni Palnej i Materiałów Wybuchowych ATF (Bureau of Alcohol,Tobacco and Firearms Departamentu Skarbu USA),polskiego śledztwa powybuchowego oraz ZD11 niemieckiego BKA, Terroryzmu i Proliferacji BMR Departamentu Obrony USA, posiada uprawnienia do neutralizacji ładunków i urządzeń wybuchowych. Członek rady programowej Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas. Zgłoszony jako jeden z ekspertów do tworzonej Europejskiej Sieci Ekspertów d/s Terroryzmu UE między innymi z zakresu zarządzania kryzysowego po dokonanym zamachu terrorystycznym (Consequence Management in the Event of Terrorist Incidents). Ostatnio pracował w Wydziale ds. Terroryzmu MSWiA.
|
