Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie
Rada Ministrów
Porto, 7 grudnia 2002
Karta Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie dotycząca Zapobiegania i Zwalczania Terroryzmu
Państwa członkowskie zobowiązały się w sposób zdecydowany do podjęcia wspólnej walki z terroryzmem,
Najsurowszego potępienia terroryzmu we wszelkich jego formach i przejawach, bez względu na czas, miejsce lub osobę, która dopuściła się jego popełnienia, oraz potwierdzenia, iż żadne okoliczności bądź motyw nie mogą usprawiedliwić aktów terroryzmu ani udzielanego im wsparcia;
Ostrego przeciwstawienia się identyfikowaniu terroryzmu z jakąkolwiek narodowością lub religią oraz potwierdzenia, iż działania wymierzone w terroryzm nie są skierowane przeciwko jakiejkolwiek religii, narodowi lub ludziom;
Odnotowania, iż terroryzm wymaga skoordynowanych i całościowych reakcji oraz iż akty międzynarodowego terroryzmu, zgodnie ze sformułowaniem zawartym w Rezolucji numer 1373 (2001) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, stanowią zagrożenie dla międzynarodowego i regionalnego pokoju i bezpieczeństwa;
Zadeklarowania, iż akty, metody i praktyki stosowane w terroryzmie, jak również świadome udzielanie wsparcia , przyzwalanie, finansowanie, planowanie i podżeganie do takich ataków sprzeczne są z celami i zasadami Narodów Zjednoczonych i OBWE;
Uznania za rzecz najwyższej wagi uzupełnianie trwającego procesu wdrażania zobowiązań OBWE w kwestii terroryzmu, z zapewnieniem fundamentalnych i ponadczasowych zasad w zakresie których OBWE podjęła działania i które będą realizowane w przyszłości, pod którymi państwa członkowskie w pełni podpisują się;
Potwierdzenia ich zobowiązań w zakresie podjęcia działań mających na celu ochronę praw człowieka i fundamentalnych wolności, w szczególności prawa do życia każdego człowieka pozostającego w obszarze we właściwości swych sądów wobec aktów terrorystycznych;
Podjęcia się wdrażania efektywnych i zdecydowanych wobec terroryzmu działań oraz prowadzenia wszelkich działań wymierzonych w terroryzm, a także współpracy zgodnie z literą prawa, Kartą Narodów Zjednoczonych oraz stosownymi zapisami prawa międzynarodowego, międzynarodowymi standardami praw człowieka oraz, tam gdzie się to stosuje, międzynarodowego prawa humanitarnego;
Potwierdzenia, iż każde z państw zobowiązane jest do odstąpienia od udzielania schronienia terrorystom, organizowania, namawiania, udzielania aktywnego lub biernego wsparcia lub pomocy, bądź sponsorowania w inny sposób aktów terrorystycznych na terenie innego państwa, bądź wyrażania przyzwolenia dla zorganizowanych działań na jego terytorium wymierzonych w popełnienie takich aktów.
Współpracy w celu zagwarantowania, iż każdy, kto z własnej woli uczestniczy w finansowaniu, planowaniu, przygotowaniu lub popełnianiu aktów terrorystycznych lub wpieraniu takich aktów zostanie osądzony, i w tym zakresie udzielą sobie nawzajem największej możliwej pomocy w zakresie udzielania informacji w związku z prowadzonymi postępowaniami karnymi lub procedurami ekstradycji karnej odnoszącymi się do aktów terrorystycznych, zgodnie z ich wewnętrznymi regulacjami prawnymi oraz zobowiązaniami międzynarodowymi;
Podjęcia odpowiednich kroków w celu zagwarantowania, aby azyl nie był przyznawany nikomu, kto planował, ułatwiał lub uczestniczył w aktach terrorystycznych, zgodnie z odpowiednimi zapisami prawa krajowego oraz międzynarodowego, a także poprzez właściwe wykorzystanie klauzul o wyłączeniu zawartych w Konwencji Dotyczącej Statusu Uchodźców z roku 1951 i jej Protokołu z roku 1967;
Przyjęcia, iż odpowiednie konwencje i protokoły Narodów Zjednoczonych, a także rezolucje Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, w szczególności Rezolucja numer 1373 (2001) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych stanowią podstawową międzynarodową ramę prawną dla walki z terroryzmem;
Uznania wagi prac realizowanych przez Komisję do spraw Walki z Terroryzmem Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych i potwierdzenia zobowiązań i chęci współpracy z tą Komisją ze strony państw członkowskich oraz OBWE;
Przypomnienia roli OBWE jako układu regionalnego, zgodnie z Rozdziałem VIII Karty Narodów Zjednoczonych, oraz jej zobowiązań w tym kontekście, w zakresie przyczyniania się do globalnej walki z terroryzmem;
Przypomnienia swej Decyzji na temat Zwalczania Terroryzmu i Planu Działania w zakresie Zwalczania Terroryzmu, przyjętych na Dziewiątej Sesji Rady Ministrów OBWE w Bukareszcie oraz potwierdzenia przyjętych tam zobowiązań;
Odnotowania z satysfakcją Deklaracji oraz Programu Działania przyjętych podczas zorganizowanej w Bishek Konferencji Międzynarodowej na temat Propagowania Bezpieczeństwa i Stabilności w Azji Centralnej: Umocnienia Wspólnych Wysiłków w zakresie Zwalczania Terroryzmu, w dniach 13 i 14 grudnia 2001;
Zaakcentowania zobowiązań podjętych w ramach Karty Bezpieczeństwa Europejskiego, w tym Platformy dla Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa, przyjętego podczas Szczytu w Istambule, w celu aktywniejszej i bardziej ścisłej współpracy wzajemnej, oraz z innymi organizacjami międzynarodowymi w celu reagowania na zagrożenia i wyzwania dla bezpieczeństwa;
Stwierdzenia, iż zapobieganie i walka z terroryzmem muszą być budowane na koncepcji wspólnego i wszechstronnego bezpieczeństwa i stałej jego realizacji, a także zobowiązać się do użycia tych trzech wymiarów oraz wszystkich organów i instytucji OBWE w celu udzielania pomocy krajom członkowskim, na ich wniosek, w zakresie zapobiegania i zwalczania terroryzmu we wszelkich jego postaciach;
Podjęcia się wypełnienia swych zobowiązań, zgodnie z konwencjami Narodów Zjednoczonych, protokołami i rezolucjami Rady Bezpieczeństwa, a także innymi zobowiązaniami międzynarodowymi, w celu zagwarantowania określenia w prawie krajowym aktów terrorystycznych oraz działań je wspierających, w tym finansowania terroryzmu, jako poważnego przestępstwa kryminalnego;
Wspólnej pracy w celu zapobiegania, likwidacji, prowadzenia śledztw i ścigania karnego aktów terrorystycznych, w tym poprzez zwiększoną współpracę i pełne wdrożenie stosownych konwencji i protokołów międzynarodowych odnoszących się do terroryzmu;
Przekonania o konieczności odniesienia się do warunków które mogą wspierać i podtrzymywać terroryzm, w szczególności poprzez pełne respektowanie demokracji i zasad prawa, umożliwianie wszystkim obywatelom pełnego uczestnictwa w życiu politycznym, poprzez zapobieganie dyskryminacji i zachęcania do dialogu między kulturami i religiami w ich społeczeństwach, poprzez angażowanie społeczeństwa obywatelskiego w znajdowanie wspólnego porozumienia politycznego w sytuacjach konfliktów, poprzez promowanie praw człowieka i tolerancji, a także poprzez walkę z ubóstwem;
Potwierdzenia pozytywnej roli, jaką odegrać mogą media w promowaniu tolerancji i zrozumienia pomiędzy religiami, wierzeniami, kulturami i mieszkańcami różnych regionów, także w celu podnoszenia poziomu wiedzy na temat zagrożenia terroryzmem;
Zobowiązania się do zwalczania słów pełnych nienawiści i do podjęcia niezbędnych działań w celu zapobiegania nadużyciom mediów oraz technologii informacyjnej dla celów terrorystycznych, zapewnienia spójności takich działań z prawem krajowym i międzynarodowym a także zobowiązaniami OBWE;
Zapobiegania przemieszczaniu się terrorystów indywidualnie i w grupach poprzez efektywne kontrole granic w zakresie wydawania dokumentów tożsamości i dokumentów podróżnych;
Odnotowania konieczności wdrażania współpracy międzynarodowej poprzez podjęcie wszelkich niezbędnych kroków mających na celu zapobieganie i zwalczanie na swym terytorium, przy użyciu dozwolonych prawem środków, pomocy oraz finansowania a także przygotowania wszelkich aktów terroryzmu, oraz kryminalizację rozmyślnego udzielania lub zbierania funduszy dla celów terrorystycznych, w ramach swoich zobowiązań, zgodnie z Międzynarodową Konwencją na temat Zwalczania Finansowania Terroryzmu oraz stosownych rezolucji Rady Bezpieczeństwa;
Potwierdzenia swoich zobowiązań w zakresie realizacji podjętych zobowiązań międzynarodowych, zgodnie z zapisem Rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych numer 1373 (2001) oraz numer 1390 (2002), a w szczególności dokonywania zamrożenia aktywów podmiotów wskazanych przez Komisję utworzoną zgodnie z Rezolucją numer 1267 (1999) Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych;
Odnotowania z troską związków pomiędzy terroryzmem i międzynarodową przestępczością zorganizowaną, praniem brudnych pieniędzy, handlem ludźmi, narkotykami i bronią, i w tym zakresie podkreślenia potrzeby zachęcania do współpracy i rozwoju wspólnych rozwiązań na wszystkich szczeblach w celu wzmocnienia reakcji na te poważne zagrożenia i wyzwania dla bezpieczeństwa i stabilności;
Zadeklarowania swej determinacji w kwestii użycia, w dobrej wierze, wszelkich mających stosownych dostępnych instrumentów w sferze polityczno-wojskowej OBWE, jak zostało to wyrażone przez Forum dla Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa, oraz podkreślenia wagi kompletnego wdrożenia wspomnianych instrumentów, w szczególności Kodeksu Postępowania w zakresie Polityczno-Wojskowych Aspektów Bezpieczeństwa oraz Dokumentu OBWE na temat Broni Ręcznej i Broni Lekkiej;
Podkreślenia, iż kontrola zbrojeń, rozbrojenie i zapobieganie proliferacji pozostają nieodzownym elementem współpracy w zakresie bezpieczeństwa pomiędzy państwami; iż mogą one także wydatnie przyczynić się do zredukowania ryzyka wynikającego z uzyskania przez terrorystów dostępu do broni i materiałów masowej zagłady oraz ich środków transportu;
Wyrażenia determinacji w kwestii walki z ryzykiem niesionym przez nielegalne rozprzestrzenianie się i dostęp do broni konwencjonalnej, w tym broni ręcznej i broni lekkiej;
Podjęcia wszelkich wysiłków w celu zminimalizowania tych zagrożeń poprzez działania na poziomie krajowym i wzmocnienie, a także zachętę do wykorzystywania istniejących multilateralnych instrumentów w obszarze kontroli zbrojeń, rozbrojenia i zapobiegania proliferacji, w tym Zasad OBWE w zakresie Przeciwdziałania Proliferacji, a także w celu wspierania ich efektywnego wdrażania i tam gdzie można je zastosować, ich upowszechnienia.
żródło: www.abw.gov.pl
|
